Een scheiding is ook een zoektocht naar nieuw geluk. Hoe komt het dat de ene scheiding makkelijk verloopt en de andere uitloopt in een complexe (vecht)scheiding?

Loslaten
Carola (32 had geen gelukkig huwelijk, maar voor de kinderen hield ze vol. Plotseling kwam haar man met de mededeling dat hij verliefd was geworden op zijn secretaresse en graag met haar verder wilde. Carola’s wereld stortte in. Ze had het gevoel dat haar leven instortte. Maar na twee jaar kan ze zeggen dat ze eigenlijk dankbaar is dat ze zijn gescheiden. Carola heeft zichzelf weer teruggevonden en voelt zich samen met haar kinderen, beter dan ooit.

Vasthouden
Marjorie (44 jaar) had een knappe man, drie lieve zoons en een mooie villa. Ze hoefde niet te werken, terwijl ze voor haar huwelijk een hele goede leuke baan had. Haar man is veel weg voor zijn werk, haar kinderen zijn groot geworden. Anne voelt zich alleen, ze kan niet met haar man praten. Therapie vindt hij grote onzin, het gaat toch goed zo? Anne besluit om te scheiden. Het werd geen makkelijke scheiding. Anne had zich voorgenomen dat hij zou ‘betalen’ voor de beste jaren van haar leven. Nu twee jaar later zitten ze inmiddels vele ruzies, verschillende advocaten en rechters verder.

9DC552F7-106C-4AB5-8E4D-871DF8CDC632@dynamic.ziggo.nl

Verwerken
Uit de verhalen van Carola en Marjorie wordt duidelijk dat je met een scheiding verschillend om kan gaan. Carola accepteert, na een moeilijke periode vol verdriet, haar scheiding. Op die manier kan zij haar ex los laten. Marjorie daarentegen kan de boosheid maar niet van zich afschudden. Een scheiding is een rouwproces en daar horen verschillende emoties bij. In het plaatje hieronder zie je dat je de volgende fases doormaakt: ontkenning, woede, verdriet en dieptepunt, acceptatie en nieuwe mogelijkheden.

Meestal duurt deze periode met ups en downs zo’n twee jaar. Vaak zie je dat boos blijven komt, doordat echte pijn en verdriet ervaren te beangstigend is. Je gaat dan vechten, om zo de pijn maar niet te hoeven voelen. Toch is het om je scheiding echt te verwerken nodig- zoals je in de rouwverwerkingscurve goed kunt zien- om je verdriet toe te laten